روزنامه آرمان در تاریخ 26 بهمن در یادداشتی تحت عنوان« استمداد دیرهنگام ولی مفید» به قلم دکتر علی نجفی توانا از اساتید دانشگاه نوشت: استمداد از حقوقدانان بهعنوان یکی از لوازم انعقاد چنین توافقاتی قطعا زمانی کارسازتر خواهد بود که قبل از امضای موافقتنامهها تحصیل شود اما بهنظر میرسد درخصوص قرارداد ژنو، استمداد دیرهنگام ریاستمحترم جمهور صرفا از باب ارزیابی مفاد این توافقنامه است که به زعم بعضی جناحها، مسئولان یا افراد جامع منافع کشور نبوده و عمدتا با عنایت به عدم تصریح به حق غنیسازی اورانیوم به نفع کشورهای غربی است.
نویسنده این یادداشت با اشاره به این که حق غنی سازی کشور در توافق ژنو به رسمیت شناخته شده نسبه به صراحت این توافقنامه انتقاد کرده و نوشته است: بهتر این بود که با صراحت بیشتری و با ادبیات محکمتری به میزان و کیفیت غنیسازی و برآیند ناشی از آن اشاره میشد.
این روزنامه همچنین با تاکید بر این که می بایست نسبت به دریافت نظر حقوقدانان و کارشناسان پیش از امضاء توافقنامه ژنو نظر خواهی می شد، تصریح کرده است: پیشنویس چنین توافقاتی همانگونه که در مورد تصویب قوانین داخلی یا برخی از توافقات بینالمللی در دنیا مرسوم است به مراکز علمی، دانشگاهی یا متخصصین حقوقدان عملگرا ارائه و پس از تحصیل نظر آنان با عنایت به دیدگاههای مختلف پیشنویس مربوطه، نهایی و ارائه گردد و در غیر اینصورت یعنی در زمانی که پس از امضای موافقتنامه از حقوقدانان نظرخواهی شود، قطعا این نظرات صرفا در جهت تفسیر و ارائه برداشتهای شخصی یا جناحی خواهد شد و ممکن است موجب بروز ابهامات در زمینه مفاد توافق و احیانا تشویش اذهان عمومی شود.
